Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος συμβουλεύει τους πρέσβεις, το 1451
 
Μετά τον θάνατο του σουλτάνου Μουράτ Β', ο μοιραία τελευταίος αυτοκράτορας του Βυζαντίου έστειλε πρέσβεις σε όλες τις δυνάμεις της χριστιανικής Ευρώπης, καλώντας τες σε κοινό πόλεμο εναντίον των Οθωμανών.

 
Φροντίστε όσο καλύτερα γίνεται το έργο σας
ενώ το τι θα πετύχετε καθόλου μην σας νοιάζει.
 
Κι αν κανέναν δεν πείθετε, αυτό δεν θα 'ναι αποτυχία,
ήσυχη τουλάχιστον θα έχετε τη συνείδηση.
 
Μόνον ο λόγος σας να είναι σωστός και να μην απευθύνεται
μήτε στον νου μήτε στην καρδιά.
 
Στην αρχή μην σκεφτείτε τα λόγια,
μα τον τρόπο για τούτα τα λόγια.
 
Υστερα, πάλι, όχι όλα όσα πείτε,
αλλά όσα αφήσετε ανείπωτο.
 
Και μάλιστα, ούτε αυτά που θα παραμείνουν ανείπωτα,
αλλά τον τρόπο που θα παραμείνουν ανείπωτα.

Ο ποιητής
 
Ο ποιητής γεννιέται όπως ο κάθε άνθρωπος.
Οι σύγχρονοι ποιητές γεννιούνται -γενικώς- στα μαιευτήρια,
πράγμα που ίσως δεν συνέβη με όλους τους ρομαντικούς ποιητές,
πόσο μάλλον με τους αρχαίους λυρικούς.
 
Ο ποιητής ζει τα παιδικά του χρόνια όπως όλοι οι άλλοι:
τον εντυπωσιάζει δηλαδή το ξύπνημα της φύσης,
την άνοιξη θολώνει τα τζάμια των παραθυριών με το χνότο του
το φθινόπωρο τα σκουπίζει και ότι βλέπει έξω αποτυπώνεται στην μνήμη του.
 
Ο ποιητής ερωτεύεται όπως οι συνηθισμένοι άνθρωποι:
μαρτυράει τον έρωτα προφορικά, δεν γράφει γράμματα,
επειδή η λέξη η γραπτή γεννάει πάντα αμφιβολίες
ή επειδή, όπως οι κλέφτες, φροντίζει να μην αφήσει πίσω του κανένα ίχνος.
Ο ερωτευμένος ποιητής δεν σκουπίζει όλη την πάχνη από τα τζάμια.
 
Μια μέρα όμως, ή έστω κάποιο βράδυ,
μια νύχτα προς το τελείωμα του φθινοπώρου
(ανεξάρτητα εάν ανταμείφθηκε ή απογοητεύτηκε από τον έρωτα),
απομακρύνεται από το παράθυρο, ανοίγει την πόρτα
και προσκαλεί τον κήπο να μπει μέσα.
 
Και ο κήπος δεν του χαλάει το χατίρι, μπαίνει μέσα.
Απ' εκείνη τη στιγμή ξεκινάει κιόλας ο χειμώνας.
(Ετούτο ο ποιητής το αντιλαμβάνεται αργότερα,
το ανέχεται, ας κάνει και αλλιώς!)
 
Τότε τοποθετεί ένα λευκό χαρτί πάνω στο τραπέζι
και κάθεται μπροστά του.
Κάθεται μπροστά του αναλογιζόμενος -
Χρόνια ολόκληρα κάθεται μπροστά στο λευκό χαρτί του.
Κάθεται όλη τη ζωή του.